Eleştiri, bir eserin veya düşüncenin değerlendirilmesi sürecinde iki ana yaklaşım ortaya çıkar: öznel ve nesnel. Öznel eleştiride bireysel duygular ve kişisel deneyimler ön plandadır, bu da değerlendirmelerin bireyden bireye değişkenlik göstermesine yol açar. Nesnel eleştiri ise daha sistematik ve ölçütlere dayalı bir yaklaşımı temsil eder; burada gerçekler ve genel kabul gören kriterler ışığında bir değerlendirme yapılır. Bu iki yaklaşım arasındaki denge, eleştirinin derinliğini ve geçerliliğini etkileyen önemli bir unsurdur.
Eleştiride öznel ve nesnel şu anlamlara gelir:
Öznel ve nesnel cümlelere örnek olarak şunlar verilebilir: